Porady fizjoterapeuty
#1
Ekspert fizjoterapeuta:
1. Na czym polega rehabilitacja neurologiczna?
Rehabilitacja neurologiczna polega na przywracaniu funkcjonalności, niezależności ruchowej pacjentom, którzy doznali uszkodzenia, bądź urazu układu nerwowego w wyniku choroby lub wypadku, co ograniczyło ich niezależną ruchów. Naszym celem jest uruchomienie procesów naprawczych organizmu, układu nerwowego i wspomaganie tego procesu poprzez kompleksowe zastosowanie metod fizjoterapeutycznych zgodnie z aktualna wiedza.
 
2. Jaki jest czas, w którym regenerują się nerwy?
jaki jest czas regeneracji układu nerwowego?
Jeżeli chodzi o centralny układ nerwowy mamy do czynienia z procesem neuroplastyczności mózgu, który polega na tworzeniu alternatywnych połączeń? w obszarze układu nerwowego, które zostały uszkodzone bądź? przerwane w wyniku choroby lub procesu uszkodzeniowego. Jest to proces, który trudno określić w czasie. Nie ma momentu, kiedy proces ten się kończy. Natomiast pierwsze pół roku po zdarzeniu chorobowym jest kluczowe w przywracaniu funkcji układu nerwowego. Dla nas bardzo liczy się wtedy czas. Jakość powrotu tych utraconych funkcji jest zdecydowanie lepsza na początku. Proces neuroplastyczności nie jest procesem, który jednoznacznie się kończy w pewnym momencie. Do tego mamy do czynienia i wykorzystujemy proces adaptacji i kompensacji, czyli dostosowywania się ciała i układu nerwowego do nowych warunków. W tej sytuacji organizm wykorzystuje możliwości kompensacyjne, nie tworzy nowych zjawisk w obszarze układu nerwowego tylko dostosowuje się on do obecnej sytuacji i znajduje rozwiązanie. Mamy jakiś deficyt, ale układ nerwowy jako żywa struktura znajduje rozwiązanie, żeby dążyć do sprawności w miarę możliwości indywidualnych każdego pacjenta.
Sytuacja inaczej wygląda w przypadku uszkodzenia tkanki rdzenia kręgowego i nerwów obwodowych. Inny jest tez typ uszkodzenia. Mechanizmy uszkodzeń mózgu i rdzenia kręgowego i nerwów obwodowych są inne ze względu na ich typ,  budowę tkanki i lokalizacje. Do regeneracji rdzenia i mózgu potrzebna jest obecność makrofagów, komórek układu immunologicznego odpowiedzialnych za procesy naprawcze tkanki. Obecnie prowadzone są badania nt. wykorzystania makrofagów w regeneracji tkanki nerwowej. Naukowcy badają tez efekt zastosowania komórek glejowych jako zastępczych szlaków komunikacyjnych dla neuronów rdzenia kręgowego.
 
3. Czym jest spastyczność i jakimi metodami pracuje się z nią?
Spastyczność jest to nieprawidłowe wzmożone napicie mięśni (nie zawsze niepożądane), ale nie do końca prawidłowe, które powstaje jako funkcja zastępcza w przypadku uszkodzenia np. centralnego układu nerwowego, bądź rdzenia kręgowego. Naszym celem w rehabilitacji jest aktywacja i stymulacja czuciowo ruchowa, pobudzanie narządu ruchu do pracy w sposób jak najbardziej zróżnicowany, czyli uruchomienie jak największej liczby mięśni lub pokazywanie pacjentowi jak największej liczby ruchów, żeby mógł jak najbardziej różnicować pracę mięśni. Różnicowanie pracy mięśni czyli wprowadzanie jak największej liczby wzorców ruchowych pozwala wyhamować spastyczność.
 
To jest jeden z naszych celów terapeutycznych. Natomiast jeśli się nie udało tego uzyska? to spastyczność wykorzystujemy jako nowa, zastępczą formę napędową dla ciała  w sytuacji, gdy nie możemy liczy? na bardziej skomplikowany ruch sterowany korą mózgową i drogą korowo-rdzeniową, która zostaje uszkodzona w wyniku procesu chorobowego.
 
Spastyczność nazwałabym zastępczym prostym wzorcem ruchowym, który może być dla pacjenta problemem, ale może też czasami wspierać jego możliwości ruchowe, jeżeli nie mamy szansy na uruchomienie tych trudniejszych ruchów ciała, to spastyczność jest mechanizmem pożądanym. 
Fenomenem jest jednak to, ze nawet w przypadku istnienia spastyczności jesteśmy w stanie sterować napięciem mięśniowym pacjenta, zmieniać je wiele lat po uszkodzeniu. Kilka miesięcy temu trafiła do nas 24 letnia dziewczyna z mózgowym porażeniem dziecięcym u której udało nam się wypracować nowa jakość chodu, w której pierwszy raz w zżyciu udało się jej postawić pietę na podłożu w trakcie cyklu chodu.
 
4. Kiedy zaczynamy rehabilitację po urazie np. złamaniu kości?
To zależy od czasu zrostu złamania. Do momentu, kiedy nie mamy pełnego zrostu kostnego ograniczamy pionizację? pacjenta, a dokładniej kompresje kości, żeby nie zaburzać tego procesu naprawczego. Nie oznacza to jednak, ze czekamy z fizjoterapia do uzyskania zrostu. W chwili kiedy jeszcze nie możemy pracować bezpośrednio na miejscu złamania wprowadzamy działania mające na celu redukcje skutków unieruchomienia. Pracujemy nad silą mięśniową całego ciała a w chwili kiedy uzyskamy zrost wdrażamy terapie mającą na celu przywrócenie prawidłowego wzorca ruchu dla całego ciała.
 
5. Na czym polega rehabilitacja człowieka po przerwaniu rdzenia kręgowego?
W przypadku uszkodzenia rdzenia kręgowego pytaniem, które pacjent sobie zadaje jest to, czy będzie miał szans na chód i niezależny sposób przemieszczania. Typ uszkodzenia rdzenia będzie tutaj determinował możliwości powrotu do funkcjonalności. Jeżeli nie mamy szansy na uzyskanie np. niezalenego chodu to staramy si? pacjenta adaptować? do sytuacji, w której się znalazł w taki sposób, aby był jak najbardziej niezależny w sferze motorycznej. Problemem w przypadku uszkodzenia rdzenia kręgowego jest uszkodzenie obwodowe, czyli brak tej komunikacji między rdzeniem a mięśniem, który steruje ruchem. Pytanie na ile my mamy możliwość przywrócenia komunikacji między mięśniem a rdzeniem. To determinuje cały plan rehabilitacyjny. Ważne jest, aby terapeuta i pacjent w miar? klarownie i realnie ocenili możliwości i cele terapeutyczne w taki sposób, żeby nie tracić tego, co jest licząc jednocześnie na powrót tego, co jest najważniejsze, ale zabezpieczając to, co jest możliwe a co może zostać utracone w sytuacji, gdy skupimy się np. tylko na pionizacji pacjenta.
Jest bardzo dużo do zrobienia w tym obszarze, który wciąż funkcjonuje i nie zostać uszkodzony. Najważniejsze jest, żeby od samego początku zabezpieczać wszystkie nie utracone funkcje motoryczne  i jednocześnie ocenia? realnie możliwości naprawy tego co zostało uszkodzone.

6. Na czym polega i kiedy stosuje si? metod? Kraniosakralnść Jakie s? przeciwskazania do jej wykonywania?
Metoda kraniosakralna, po polsku metoda czaszkowo-krzyżowa jest metod? terapeutyczna bazująca na holistycznym  podejściu do pacjenta, gdzie zakładamy, ?e organizm ma umiejętność samoleczenia.
Terapeuta umywając technik bazujących na samoleczeniu uruchamia te procesy u pacjenta poprzez delikatny dotyk.  Wskazaniami do terapii czaszkowo-krzyżowej są zaburzenia psychosomatyczne, czyli te gdzie podłożem choroby jest np. stres lub jakie? zjawisko psychologiczne  powoduje reakcje somatyczne na pracy naszego układu nerwowego. Celem jest holistyczne (globalne) podejście do pacjenta i rozwiązywanie jego problemów z uwzględnieniem jego psychiki. Terapia ta nie jest leczeniem, a uruchamianiem procesowa samoleczenia. Duża pomocą w procesie terapeutycznym jest znajomość podstaw psychologii, psychoterapii, fizjologii i prawidłowe zrozumienie reakcji psychosomatycznych. Terapeuta z takimi umiejętnościami i wiedza z tych obszarów będzie w stanie lepiej rozumieć i łączyć zależności pomiędzy układem nerwowym, praca narządów, wpływem pracy hormonów i układu odpornościowego na cały organizm.
 
7. Na ile ważna jest motywacja człowieka do ćwiczeń? Na ile ważne jest wsparcie rehabilitacyjne bliskich?
Nie wyobrażam sobie sukcesu rehabilitacji bez wsparcia. Jeżeli pacjent nie chce to tego nie uzyska. Pożądana jest jakakolwiek forma współpracy. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku pracy z niemowlętami. Dziecko nie rozumie całego procesu, który się wokół niego dzieje, a jednak wpływamy na jego motorykę, możemy prowadzić terapię. Jeśli chcemy uzyskiwać konkretne cele to na pewnym etapie współpraca musi się pojawić. Ona nie musi być od razu. Zadaniem terapeuty jest ją uruchomić. Jeżeli pacjent jest zrezygnowany nie stwierdzamy że nie kwalifikuje się do rehabilitacji. Naszym obowiązkiem jest dotarcie do pacjenta, żeby uruchomić jakiekolwiek zaangażowanie. Wsparcie dla pacjenta może być określone w różny sposób. Może być wsparciem rodziny, poczuciem bezpieczeństwa i zaufaniem do terapeuty.

Przygotowała: Małgorzata Golik,  MIOMED Rehabilitacja Sportowa i Neurologiczna, http://www.miomed.pl
 
Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości