Z chmur w przepaść i z powrotem
#1
Star 
1. Jak wyglądało Twoje życie przed wypadkiem? Czym się zajmowałeś / zajmowałaś?

 Właśnie skończyłam liceum, zaczynałam studia, miałam wielu znajomych, jeździłam na koncerty, imprezy. Uczyłam się dość dobrze, miałam wiele zainteresowań.  W 2013 roku potrącił mnie samochód, pękł mój kręgosłup, czaszka i śledziona. Spędziłam rok w szpitalu, najpierw znajomi ciągle przychodzili, niby rozumieli, potem nie potrafili zrozumieć, że po wyjściu ze szpitala nie wolno mi wszystkiego. Miałam poczucie, że nie radzę sobie ze wszystkim i odeszła duża część osób Bardzo przeżyłam odejście najlepszej przyjaciółki. Nasza relacja się popsuła, wynikało to z braku zrozumienia.


2. Co było dalej? Jak wtedy wyglądało Twoje życie?

Pamiętam powrót na studia i kilka zwrotnych momentów. Było sporo problematycznych chwil, bardzo trudno było mi znów zaufać ludziom, ale doszłam do wniosku, że albo uczę się znów ufać, albo zostanę sama. Postanowiłam - trzeba znów wskoczyć w siodło i tak uczyłam się znów.


3. Czy możesz opowiedzieć o trudnościach (wahaniach, wątpliwościach, zwątpieniach, zniechęceniach, innych) jakie napotykałaś w tym czasie?
Poczułam, że w świecie jest małe zrozumienie dla poszkodowanych w wypadkach. Osoby po urazach potrzebują obecności, rozmowy. A często, tak przynajmniej było w moim przypadku brakuje właśnie tych kluczowych elementów. Spotkałam się z wykluczeniem. Być może osoby obok nie potrafią sobie poradzić z tym trudem obecnością. Nie poradzili sobie z tym ciężarem.


 
4. Czy pamiętasz jakieś ważne punkty przełomowe w Twoim życiu po wypadku, w procesie leczenia, dochodzenia do siebie po wypadku? Co było najtrudniejsze i jak sobie z  tym poradziłaś?
Miało dla mnie znaczenie wsparcie bliskich, chociaż należę do osób wstydzących się własnych porażek i nie chciałam by wszystko widzieli, wstydziłam się. Rodzina i znajomi pomagała mi, nadal to robią, odeszło kilka osób o czym wspomniała, ale i pojawiło się. Nie jest to to samo i najlepszej przyjaciółki nie zastąpią, ale to był jej wybór.... Bardzo dużą rolę w moim życiu odegrały zajęcia yogi, na które zapisałam się 3 lata po wypadku, prowadząca Małgorzata Świderska poza pomocą fizyczną, pomaga mi mentalnie, wsparciem przyjacielskim i dobrymi radami.

6. Czy obecność innych osób w procesie leczenia i rehabilitacji miała dla Ciebie znaczenie? Jeśli tak, to jakie? Tu możesz wskazać  osoby, które pojawiły się na tej drodze, które jakoś wpłynęły na Twoje życie.  Nie musisz ich tu wymieniać dokładnie z imienia, jeśli nie chcesz, ale dla swoich potrzeb możesz wypisać konkretne osoby, organizacje, mentorów.  Co dała Ci znajomość z nimi, poznanie ich, jakie wsparcie od nich otrzymałeś/aś, jaką rolę odegrali w Twoim życiu po wypadku? Być może te osoby, organizacje, instytucje, programy dalej są dla Ciebie wsparciem. O tym także możesz napisać. 
Częścią mojego życia są muzycy, doszłam do wniosku, że muszę się szybko rehabilitować, bo w złym stanie nie uda mi się pojechać obejrzeć rockowego koncertu. Starałam się znaleźć inspirację wśród ludzi, których podziwiam, polecam teledysk
Within Temptation - Whole World is Watching ft. Piotr Rogucki https://www.youtube.com/watch?v=mf97F-SpBQU .
I głupio się przyznać, ale pocieszałam się, że mogło być dużo gorzej i są ludzie, którzy mają gorsze problemy, nie jest aż tak i nie ma się co użalać.
 
7. Jak Twoja sytuacja wygląda teraz? Co Ci pomaga?
Studiuję, może nie jestem tak jak przed wypadkiem prawie centrum towarzyskim i często mam problemy nawet z rozmową z rówieśnikami, ale wróciłam na studia, utrzymuję kontakty towarzyskie. Pomagają mi osoby, które znając sytuacje stwarzają przy mnie i mnie wspierają.


8. Co zmieniło się od czasu wypadku w Twoim myśleniu o życiu, o sobie, etc.?
Zaczęłam bardziej analizować wybory i ich skutki, a także dużo częściej myślę o innych i dobrach /wartościach długoterminowych.



9. Co chciałabyś powiedzieć osobom, które są na początku tej drogi?
Żeby były silne i starały się, walczyły o siebie, bo inni mogą pomagać, ale tylko one same mogą się z tego wydobyć.
 
10. Jeśli miałbyś nadać tytuł swojej historii, jak by on brzmiał?
Z chmur w przepaść i z powrotem.

 Z Magdą Gowin rozmawiała Wiktoria Dróżka.
 
Dziękujemy za podzielenie się Twoją historią i Twoim doświadczeniem.
Wierzymy, że dzieląc się tym wszystkim co jest częścią Twojego życia, możesz pomóc innym.
 
 
 
 




Odpowiedz


Nowe posty z tego działu muszą zostać zaakceptowane przez moderatora.
[-]
Szybka odpowiedź
Wiadomość
Wpisz tutaj swoją odpowiedź.

Weryfikacja obrazkowa
Wpisz tekst znajdujący się na obrazku w pole poniżej. Ten proces pozwala chronić forum przed botami spamującymi.
Weryfikacja obrazkowa
(wielkość znaków nie ma znaczenia)

Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości