Forum Fundacji Forani
Informacje o PTSD - Wersja do druku

+- Forum Fundacji Forani (https://fundacjaforani.org/forum)
+-- Dział: Baza wiedzy (https://fundacjaforani.org/forum/forum-6.html)
+--- Dział: Porady ekspertów (https://fundacjaforani.org/forum/forum-7.html)
+--- Wątek: Informacje o PTSD (/thread-161.html)



Informacje o PTSD - Fundacja Forani - 29-12-2017

1.      Metody leczenia PTSD
Głównymi metodami leczenia pacjentów z zespołem stresu pourazowego są psychoterapia, leki lub obie te metody w połączeniu. Każdy jest inny, zatem sposób leczenia PTSD sprawdzający się u jednej osoby, może nie działać u innej. Psychoterapia obejmuje rozmowę z profesjonalistą od zdrowia psychicznego, w celu leczenia występującego zaburzenia. Może ona odbywać się sam na sam lub w grupie. Psychoterapia stosowana w leczeniu zespołu stresu pourazowego zwykle trwa od 6. do 12. tygodni, chociaż może zająć więcej czasu. Badania pokazują, że wsparcie ze strony rodziny i przyjaciół może być istotną częścią terapii. Wiele rodzajów psychoterapii może pomóc pacjentom z PTSD. Niektóre rodzaje skierowane są bezpośrednio na symptomy tego zaburzenia psychicznego, podczas gdy inne skupiają się na problemach społecznych, rodzinnych lub związanych z pracą. Lekarz lub terapeuta mogą łączyć różne typy terapii, w zależności od potrzeb pacjenta. Jedną z pomocnych psychoterapii jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT).

2.      Czym jest PTSD?
Zaburzenie po stresie traumatycznym (Posttraumatic Stress Disorder, PTSD) jest zaburzeniem lękowym,  które pojawia się w reakcji na przeżycie lub bycie świadkiem traumatycznego zdarzenia. Ze zdarzeniem traumatycznym mamy do czynienia w sytuacji związanej z zagrożeniem życia lub zagrożeniem fizycznej integralności, np. podczas walk wojennych, katastrof naturalnych, ataków terrorystycznych, poważnych wypadków, napastowania fizycznego  i seksualnego w dzieciństwie lub w dorosłości. Większość osób, które doświadczyły traumatycznego zdarzenia po pewnym czasie powraca do normalnego funkcjonowania, jednakże u pewnej grupy ludzi reakcje stresowe nie zanikają, a czasami nawet przybierają na sile. Właśnie te osoby są szczególnie narażone na PTSD.

3.      Jakie są metody leczenie PTSD? (opisz przedłużoną ekspozycję oraz EMDR).
EMDR, czyli terapia przetwarzania i odwrażliwiania za pomocą ruchu gałek ocznych, to metoda pracy z traumą stworzona w 1987 r. przez Francine Shapiro. W tej chwili EMDR to jedna z dwóch terapii (obok metody Przedłużonej Ekspozycji), którą WHO zaleca do leczenia zespołu stresu pourazowego (PTSD).W niektórych przypadkach osoby, które doświadczyły jednorazowego doświadczenia traumatycznego, zmianę odczuwają już po trzech 90-minutowych sesjach. EMDR pomaga przetworzyć wspomnienia, myśli, odczucia i obrazy, które nie zawsze rozumiemy. Trochę tak, jakbyśmy utknęli gdzieś w przeszłości podczas traumatycznego lub bardzo trudnego zdarzenia. „Utknięcie” powoduje, że nawet kilka lat po wydarzeniu odczuwamy lęk, strach, pojawiają się przykre wspomnienia, unikamy miejsc, które przywołują silne i przykre emocje. Dlaczego tak się dzieje? Francine Shapiro, opisując jak działa EMDR, stworzyła model Adaptacyjnego Przetwarzania Informacji (AIP). Według niego każde doświadczenie zapisywane jest w naszym mózgu jako sieć myślowa. Takie sieci zgromadzone są wokół przeszłych wydarzeń i zbudowane są z obrazu, myśli, uczuć i odczuć ciała. Jeżeli zdarzenie z przeszłości było silnie negatywne lub traumatyczne, jest zapisywane dokładnie takie, jakie ono było w momencie zdarzenia, co uniemożliwia poradzenie sobie z pojawiającymi się w teraźniejszości emocjami i wspomnieniami. W trakcie terapii EMDR terapeuta prosi pacjenta o przypomnienie sobie trudnego wspomnienia. To, co pomaga z poradzeniem sobie z tym doświadczeniem, jest właśnie ruch gałek ocznych. Podstawową stymulacją w EMDR jest ruch gałek ocznych horyzontalny lub wertykalny, ale również zamiast tego można stosować naprzemienne dźwięki czy naprzemienny dotyk. W trakcie przypominania sobie traumatycznej sytuacji odczuwamy silne emocje i odczucia z ciała. Śledzenie oczami ruchu ręki terapeuty powoduje uruchomienie w mózgu reakcji podobnej do fazy REM snu, co ułatwia integrację wspomnienia. Sam ruch gałek ocznych zmniejsza poczucie pobudzenia. Może się pojawić pytanie, i część pacjentów je zadaje, czy ruch gałek ocznych ma coś wspólnego z hipnozą. W badaniach nie potwierdzono pojawienia się aktywności fal mózgowych charakterystycznych dla hipnozy. W trakcie terapii pytaniami i stymulacją gałek ocznych terapeuta stara się aktywizować sieć wspomnień. Nic nie sugeruje pacjentowi i raczej bardzo mało interpretuje z tego, co pacjent opowiada. Pacjent opowiada tylko o tym, co w danym momencie przy przetwarzaniu pojawiło mu się jako obraz, myśl, uczucie lub odczucie. Ważnym czynnikiem do obserwacji przez pacjenta i terapeutę jest obserwowanie zachodzących zmian związanych z przypominaniem sobie trudnego doświadczenia.
Skuteczność terapii  metodą przedłużonej ekspozycji w leczeniu zaburzenia stresowego pourazowego u weteranów wojennych, ofiar gwałtów i przemocy potwierdziły liczne badania prowadzone na świecie.  Program terapeutyczny składa się z 10-12, 90 – minutowych sesji, odbywających się raz, bądź dwa razy w tygodniu. Pacjent musi również wykonywać samodzielnie, po wcześniejszym ustaleniu z terapeutą zadania domowe, pomiędzy spotkaniami.
Terapia metodą przedłużonej ekspozycji obejmuje następujące elementy:
- edukację pacjenta na temat typowych reakcji na traumatyczne wydarzenia;
- trening oddechowy – pacjenci uczą się uspakajającej techniki oddychania;
- wielokrotne ekspozycje in vivo na sytuacje bądź bodźce, których unikają ze względu na potraumatyczny stres i lęk;
- wielokrotne przedłużone ekspozycje wyobrażeniowe konfrontujące ze wspomnieniami traumatycznego zdarzenia – pacjenci powracają w wyobraźni do wspomnienia traumy i szczegółowo je opisują.

4.      Jak długo trwa terapia?
To zależy od ilości wydarzeń traumatycznych, ich dotkliwości i natężenia. W przypadku osób, które doświadczyły traumatycznego wydarzenia wystarcza zazwyczaj 12-20 sesji. Większość z nich będzie trwać 45-50 minut, niektóre mogą trwać do 90 minut.
Z badań wynika, że prawdopodobieństwo pojawienia się PTSD u kobiet jest dwa razy większe niż u mężczyzn. Powrót do równowagi następuje przeważnie w ciągu trzech miesięcy po incydencie, a jeśli PTSD utrzymuje się rok po doświadczeniu traumy, jego ustąpienie bez odpowiedniej terapii jest mało prawdopodobne.

5.      Gdzie można szukać pomocy ?
Ośrodki Interwencji Krzysowej, TRAKT.